زندگی شال گردن سرخیست، روی شانههای دختر کابل

زندگی گه گاهی قشنگ است روی سرزمین تنهائی!
فکر، وَهم و خیال یک شاعر که شده عجین تنهائی

زندگی واژهی که بنویسی« آه! چقدر دوستت دارم»
گم شوی در خیال مبهم شعر بنشینی در کمین تنهائی

زندگی طراوت اردیبهشت، بوی ارغوان و نرگس و مریم
لحظهها که گاه تکرار است، درد... درد بر جبین تنهائی

زندگی لحظههای کوتاهست در نگاه یک بنفشه و بلبل
رنگ آبی در خیال یک نقاش، طعم شیرین تنهائی

زندگی پشت پلک ثریاست گاه لالوان و سرگردان
شاید هم نوشتهی تقدیر بر چروک و چین تنهائی

زندگی شالگردن سرخست روی شانههای دخترِکابل
چشم زیبای یک پرستوی عاشق، عشق هم قرین تنهائی

زندگی خندههای یک کودک در صدایِ شرشر باران
جنبشی برگ زرد پائیزی روی سرزمین تنهائی
Rohullah Suroosh
Istanbul, 14 Jan, 2019